Vind jouw rondreis

De Loftsalahellir grot in Ijsland

Populaire bestemmingen

Reisinspiratie

· Laurens
Amerika met kinderen: Wat te doen? (+ Tips!)
Naar Amerika met kinderen? Supergaaf! Een vakantie naar de Verenigde Staten staat bij veel mensen op hun verlanglijstje. En dat Amerika een fantastisch land is om te bezoeken is duidelijk, maar ook zéker met kinderen! Die zullen een onvergetelijke tijd hebben. Maar wat zijn leuke Amerikaanse bestemmingen met de kids? Welke activiteiten mag je met je gezin niet missen en waar moet je rekening mee houden? Lees mee!
· Laurens
Thailand met kinderen: Wat te doen? (+ Tips!)
Thailand is een ontzettend afwisselend land, het is betaalbaar en voor alle leeftijden is er veel te doen. Bovendien is Thailand is één van de meest kindvriendelijke bestemmingen in Azië! Maar wat kun je hier zoal beleven? En wat zijn leukste activiteiten met kinderen? Laten we eens gaan kijken!
· Laurens
Met je kinderen op reis naar Azië: onze tips!
Ga of wil jij met je kinderen een rondreis maken in Azië? Dat is een geweldig avontuur voor hele gezin! Natuurlijk is het voor jou als ouder ook een uitdaging, maar reizen in Azië met kinderen kan prima. In dit artikel geven we je tips voor onderweg en ter voorbereiding. Ook selecteerden wij de top 5 kindvriendelijke landen in Azië.

Populaire Familiereizen

Laatste reiservaringen

Better Places
Ervaring van Katrien Verhaert
8,8
Nepal, een onvergetelijke reis vol avontuur en afwisseling!
Onze 16-jarige zoon had een droom … NEPAL ! Vanaf het eerste contact met Maaike was er een klik, zij begreep onze reiswensen helemaal. Al snel stuurde ze ons dan ook het perfecte reisvoorstel door. Lang hebben we dan ook niet geaarzeld, Nepal zou onze volgende reisbestemming worden. Op kerstavond was het eindelijk zover! Onze 15-daagse reis naar Nepal kon van start gaan! Na een vlotte vlucht en een hartelijke ontvangst door Chuda, de man van Maaike, kon ons avontuur beginnen. Kathmandu beschrijven is een uitdaging … deze stad is op z’n minst uniek te noemen: drukke straatjes, prachtige tempels, gezellige pleinen, aapjes, heel veel honden en nog meer brommers. Maar de ideale uitvalsbasis om de reis te laten starten. Vanaf de eerste minuut werden we ondergedompeld in de Nepalese sfeer met supervriendelijke bevolking, die om één of andere (voor ons) bizarre reden allemaal met ons op de foto wilde. Onze zoon schafte zich al snel een “dhaka topi” aan (typisch Nepalees mannenhoedje), wat de plaatselijke bevolking hilarisch scheen te vinden. Na twee dagen was het tijd om verder te trekken. We maakten kennis met onze chauffeur, wiens indrukwekkende stuurvaardigheid een grote troef bleek te zijn. De Nepalese “highway” zorgde meer dan eens voor hachelijke situaties, maar telkens bereikten we veilig en wel onze volgende bestemming. Dankjewel, Bikash ! Bandipur is een schilderachtig bergdorpje met zicht op de Himalaya. We genoten van de rust na het hectische Kathmandu. Ons hotelletje leek zo een sprookje te komen. De koude maar gezellige kamers deden ons onmiddellijk welkom voelen (en de elektrische dekens zorgden voor een warme nacht). Een wandeling door dit pittoreske dorpje leverde dan ook erg mooie foto’s op. Pokhara bracht opnieuw wat meer leven in de brouwerij. Een gezellige drukte, een straatfestival ter gelegenheid van het Europese nieuwjaar zorgde voor flink wat bezoekers in de stad. Een boottochtje op het prachtige meer bracht ons naar de World Peace Pagoda (na een stevige klim van 45 min). Ons verblijf in het Temple Tree hotel was zalig, het eten superlekker. Sommigen onder ons doken al snel het aanlokkelijk zwembad in, wat de meeste hotelgasten een vreemde actie leken te vinden, het was tenslotte winter, maar daar lieten onze stoere Belgische jongens zich niet door afschrikken. Je merkt dadelijk dat Pokhara de “home town” is van de trekkers, die zich allemaal in gereedheid brengen om de Himalaya te gaan beklimmen. Ook bij ons hing er een sfeer van “gezonde spanning”… hoe zwaar zou onze driedaagse trekking worden? We waren benieuwd! Poonhill trekking: Na een verkwikkende nachtrust was het zover … onze driedaagse trektocht kon van start gaan. Samen met onze gids en onze twee (uiterst behulpzame!) dragers begonnen we te klimmen. Einddoel: de top van Poonhill. Op drie dagen tijd klommen we van 800 naar 3210 m. Duizenden traptreden hebben we in onze kuiten ! Trappen, trappen en trappen. Eindeloos veel. Maar ook prachtige natuur, indrukwekkende hangbruggen over de rivier en tegenliggers van allerlei aard (schapen, geiten, koeien, ezels, …) We overnachtten tijdens onze tocht in 2 “teahouses”, uiterst “basic” maar vooral HEEL ERG KOUD ! Op de ochtend van onze laatste dag, moesten we om 5.30 uur paraat staan. In het donker rolden we ons bed uit, en met de koplamp op het hoofd begonnen we aan onze finale klim naar de top. Boven wachtte ons een warm tasje thee en dan maar wachten op (hopelijk een heldere) ochtend. Langzaam maar zeker verschenen de indrukwekkende bergtoppen van de Annapurna. Alsof er een gordijn werd opengeschoven werden ze één voor één zichtbaar, eerst nog in de schaduw maar later – nadat de zon als een vuurrode bal aan de hemel was verschenen – werden de bergtoppen sprookjesachtig verlicht … ongetwijfeld één van de mooiste natuurspektakels die we ooit hebben mogen aanschouwen. De pijnlijke knieën en stramme spieren waren snel vergeten, de klim was zeker en vast de moeite waard geweest. Op een halve dag handelden we de afdaling af … even werd gevreesd dat we een family pack knieprotheses zouden moeten bestellen bij thuiskomst, maar na enkel uurtjes stonden we beneden. Moe maar oh zo voldaan! Pokhara: Terug in Pokhara hadden we zelf een helikoptervlucht geboekt. Planning was om naar Annapurna base camp te vliegen. Drie pogingen hebben we ondernomen, maar omwille van de mist is de helikopter niet kunnen uitvliegen, grote zonde maar op dat moment hadden we een ander acuut probleem af te handelen. Eén van ons kreeg af te rekenen met HELSE pijn ten gevolge van een tandabces. Om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk belandden we (dankzij de supervriendelijke emergency doctor die opgeroepen werd via het hotel) op de spoedafdeling van het ziekenhuis waar de tandarts van wacht werd opgeroepen om het probleem op te lossen. Een “aparte” ervaring die ons deed denken aan de ziekenboeg van de hospitalen tijdens WOII. Ik werd onmiddellijk als tandartsassistente aangesteld en als een volleerde verpleegster volbracht ik dan ook mijn taak. De volgende ochtend moesten we opnieuw langs het ziekenhuis, dus ons vertrek naar Begnas Lake moest met enkele uurtjes worden uitgesteld. Dankzij de goeie zorgen van alle verpleegsters en dokters in het ziekenhuis (en dankzij een flinke stapel pillen) konden we onze reis al snel verderzetten zonder al te veel pijn. Begnas Lake: Per bootje werden we naar het hotel “gevaren”. Een leuke, rustgevende manier van toekomen! Het hotel was prachtig gelegen aan een uitgestrekt meer en we kregen op ons terrasje bezoek van een donzig kalfje dat door de tuin van het hotel wandelde. Een dagje rust aan het zwembad in de prachtige tuin van het hotel, gaf ons de nodige energie om onze reis verder te zetten. Op naar Chitwan National Park ! Opnieuw stortten we ons in het chaotische verkeer op de “highway”. Al snel bleek het verkeer een stuk drukker dan verwacht en de tijd drong … heel Nepal scheen te weten dat vanaf 11.00 u de highway voor een duur van 4 uren werd afgesloten wegens wegenwerken. Vier minuten na 11 u kwamen we toe en het noodlot sloeg toe: de barricades werden opgezet, er was geen doorkomen meer aan. De weg zou pas om drie uur in de namiddag terug open gaan. Daar stonden we dan … vier uren lang … Maar onze chauffeur bleek een uiterst listige onderhandelaar. Rustig, kalm maar kordaat begon hij met de Nepalese politie te discussiëren. Dankzij het abces (nooit gedacht ooit blij te zijn met een abces) en de dus duidelijk zichtbare dikke kaak, kreeg hij geregeld dat – als er een ambulance zou passeren – we mee zouden mogen aansluiten om op die manier geen vier uren te moeten wachten en zo snel mogelijk medische hulp te kunnen krijgen (die we op dat moment niet echt meer nodig hadden maar die info hielden we wijselijk voor onszelf). Twee minuten later was het al zover … in de verte hoorden we de welkbekende sirene van een ziekenwagen en sneller dan het licht zaten we in onze jeep. En jawel … de barricades gingen open en onder de jaloerse blikken van de andere gedupeerde weggebruikers, mochten we aansluiten bij de ambulance en zo onze weg verderzetten. Nog eens dankjewel, Bikash ! Chitwan National Park: Onze safari lodge deed ons onmiddellijk terugdenken aan onze reizen naar Afrika. Plots een hele andere wereld dus ! Een stel indrukwekkende olifanten maakten deel uit van de hotel”huisdieren” en een wandeling door het dorp liet ons kennismaken met de plaatselijke bevolking. We gingen zowel op boot-, op wandel- als op jeepsafari (waar we eerder onderkoeld van terugkeerden). We zagen heel wat neushoorns, herten, vogels, zwijnen, krokodillen maar de tijgers en beren waren spijtig genoeg niet van de partij. Toch zeker wel een leuke ervaring, de natuur was ook hier weer overweldigend mooi. Patan: Het einde van de reis naderde… maar de (voor ons) mooiste stad van Nepal moesten we nog ontdekken. Vanuit Patan maakten we een daguitstap naar Bhaktapur. Bhaktapur : Deze stad is een openluchtmuseum op zich. Tijdens een wandeling door deze stad heb je ogen tekort. De prachtigste gebouwen liggen op een steenworpafstand van elkaar. Telkens als je denkt alles gezien te hebben, duiken er achter elke hoek van de straat nieuwe onvoorstelbaar mooie gebouwen op. We waren dan ook heel erg blij dat we deze excursie nog aan de reis toegevoegd hadden. Nepal zal voor altijd in onze herinneringen blijven. De sanitaire voorzieningen onderweg lieten gewoonlijk meer dan te wensen over, de staat van de “highway” is eerder erbarmelijk te noemen (geduld is een schone deugd), Nepal is een arm land, maar de prachtige natuur en de vriendelijke mensen maken het tot een topbestemming. Het was een reis vol afwisseling, we zagen steden, kleine dorpjes, meren en uiteraard de indrukwekkende Himalaya. We hadden warm lenteweer, maar we hebben ook met onze handschoenen en muts bij het kampvuur gezeten. Onze reis was prima in mekaar gestoken door Maaike, en ook ter plaatse bleek alles goed geregeld. De hotels waren telkens weer erg netjes en gezellig. Een absolute aanrader dus voor wie van een “beetje” avontuur en beweging houdt!